میدانم حالا سالهاست که ديگر هيچ نامهای به مقصد نمیرسد حالا بعد از آن همه سال، آن همه دوری آن همه صبوری من ديدم از همان سرِ صبحِ آسوده هی بوی بال کبوتر و نایِ تازهی نعنای نورسيده میآيد پس بگو قرار بود که تو بيايی و ... من نمیدانستم! دردت به جانِ بیقرا

کاش بمیرم

شاید همه راست میگن و تقصیر همیشه همه جا از منه نه دیگران

خدایا بگیر این نفسو خلاضم کن

خسته ام از تنهاییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

از آدما خسته شدم

دیگه نه میتونم خودمو بکشم نه زنده بمونم

آدما کم آزارم ندادن

هرکسی به هر نحوی تونست پشتمو خالی کرد

تنهایی گاهی قشنگه گاهی هم عذاب آوره

اما دیگه نمیتونم به کسی اعتماد کنم

میشه از همه شماها بخوام جوابمو بدین؟

میشه آدم از اول عمرش تا حالا جز خدا کسی رو نداشته باشه و هر کی اومد تو زندگیش تنهاترش کنه؟

اگه شما بودید چیکار میکردید؟ [ ناراحت ] [ گریه ]

حتی وقتی خواسته باشید همه چیزو تموم کنید اما نشه؟

خسته شده ام بس که دیویدم ولی هیچ ندیدم

آه کشیدم که هر بیدار شدمو تو رو دیگه نداشتم

تیغ بدستم که کشیدم تو رو باز ندیدم

کاش روزا برمیگشت

این روزا بی تو کسل کننده است

من دیوونه بی تو فقط سر به در و دیوار میکوبم که از درد بمیرم